Fizjoterapia i osteopatia – dwa równorzędne podejścia terapeutyczne
Człowiek nie jest zbiorem osobnych części. Jego ciało, narządy wewnętrzne, układ nerwowy, ale też to, w jakim środowisku żyje, w jaki sposób się porusza, oddycha, odczuwa emocje, radzi sobie ze stresem czy śpi, jest równie istotne i wzajemnie na siebie wpływa.
Ważne jest więc nie tylko to, w którym miejscu i co konkretnie nas boli, ale również to, co mogło doprowadzić do powstania bólu, dlaczego właśnie teraz pojawił się dany objaw oraz z jakiego powodu organizm nie może się zaadaptować.
Ile osób, tyle dolegliwości. Tyle samo dróg dojścia do rozwiązania problemu. W naszych gabinetach łączymy podejście osteopatyczne i fizjoterapeutyczne a techniki terapii dobieramy tak, by wspomóc naturalną zdolność organizmu do autoregulacji. Leczymy objawy, ale przede wszystkim szukamy przyczyn dolegliwości, by umożliwić naszym pacjentom życie w komforcie i bez bólu.
Fizjoterapia – podstawa pracy z ciałem
Fizjoterapia niesie za sobą solidną bazę wiedzy medycznej i funkcjonalnej, która pomaga ocenić sprawność fizyczną pacjenta, kondycję układu ruchu (kości, mięśni, stawów) oraz siłę i rozkład napięć w ciele. Wszystko to pozwala stwierdzić, jak ciało radzi sobie z funkcjonowaniem w codzienności, a także pomóc w przywróceniu, poprawie i utrzymaniu sprawności ruchowej pacjenta.
Fizjoterapeuta to samodzielny zawód medyczny a zasady wykonywania tego zawodu regulowane są ustawą z 25 września 2015 (Dz. U. 2015 poz. 1994). Fizjoterapeuta to osoba, która ukończyła kierunkowe studia medyczne i zdobyła tytuł naukowy uprawniający do wykonywania zawodu. Posiada rozległą wiedzę m.in. z zakresu anatomii, fizjologii i biomechaniki ciała człowieka. Rzadko który fizjoterapeuta na tym dyplomie poprzestaje. Większość latami kształci się, by – poszerzając wiedzę – wyspecjalizować się w danej dziedzinie i być na bieżąco z aktualnymi wynikami badań.
Najczęściej fizjoterapia kojarzona jest z rehabilitacją po urazach czy kontuzjach sportowych. Słusznie, pamiętajmy jednak, że jest to zaledwie jeden z jej obszarów. W praktyce zakres pracy fizjoterapeuty jest znacznie szerszy.
Fizjoterapeuci pracują na niemal każdym oddziale szpitalnym – od neurologii (pomoc w odzyskiwaniu sprawności po udarach czy innych chorobach układu nerwowego) przez kardiologię (wsparcie po zawałach i operacjach), ortopedię (rehabilitacja po złamaniach, rekonstrukcjach i operacjach stawów czy więzadeł), chirurgię czy ginekologię (opieka uroginekologiczna), na oddziałach geriatrycznych i intensywnej terapii kończąc. Wspierają też fizjologiczny rozwój noworodków, niemowląt i dzieci.
Fizjoterapia obejmuje również pracę z przewlekłym bólem, wsparcie w trakcie przygotowań do sportowych startów (oraz regenerację po nich), profilaktykę zapobiegającą kontuzjom, wspieranie zdrowia kobiet w ciąży i po porodzie czy terapię blizn.
Fizjoterapia to proces oparty na dokładnej analizie funkcjonalnej ciała pacjenta oraz doborze narzędzi adekwatnych do jego historii, stylu życia i celów. W trakcie tego procesu metody, techniki, rodzaj ruchu i ćwiczenia dopasowane zostają do potrzeb pacjenta i utrwalają efekty terapii.
Osteopatia – całościowe spojrzenie na organizm
Ciało reaguje i zmienia się pod wpływem wielu czynników wewnętrznych (np. uwarunkowania genetyczne czy fizjologiczne) i zewnętrznych (np. styl życia czy wpływ środowiska). Rośnie, dojrzewa, choruje, ulega wypadkom, starzeje się. Nieustannie znajduje się w procesie adaptacji i służy nam w codzienności.
Goi się i leczy. Niekiedy jednak brakuje mu zasobów do tego procesu lub czynniki zewnętrzne są o wiele silniejsze niż jego możliwości.
Osteopatia – podobnie jak fizjoterapia – to całościowe spojrzenie na organizm. Umiejętność dostrzeżenia wzajemnych wpływów i zależności między różnymi strukturami w ciele, układem nerwowym, narządami wewnętrznymi, oddechem, napięciem mięśniowym, historią urazów, stresem i zdolnością organizmu do adaptacji.
Osteopatia leczy objawy, ale przede wszystkim skupia się na znalezieniu i wyeliminowaniu przyczyn dolegliwości. Jest dziedziną opartą na wiedzy anatomicznej i fizjologicznej oraz doświadczeniu klinicznym. Wymaga wielu lat kształcenia i stałego doskonalenia umiejętności. Każdy fizjoterapeuta wybiera własną ścieżkę w zakresie dokształcania. Niektórzy decydują się na mniej lub bardziej obszerne kursy, niektórzy na jednolity tryb w formie studiów podyplomowych. Najczęściej są to czteroletnie, wymagające studia funkcjonujące w polskim i światowym systemie edukacji, na które przyjmowane są wyłącznie osoby mające już dyplom fizjoterapeuty, lekarza lub inny medyczny.
Inaczej mówiąc: osteopatą najczęściej zostaje fizjoterapeuta, który zdecydował się na kilka kolejnych lat nauki z zakresu podstawowych dziedzin medycznych: anatomii, fizjologii, biochemii, biomechaniki, patologii, radiologii oraz poświęcił czas na praktykę kliniczną pod nadzorem.
Kluczowa różnica względem fizjoterapii nie leży w technikach – te w dużej mierze są wspólne – tylko w sposobie myślenia, badania i łączenia informacji.
Dlaczego łączymy oba podejścia?
Fizjoterapia i osteopatia mówią o tym samym, mają wspólne cele, wywołują w organizmie podobne reakcje (z zakresu fizjologii i biochemii), używają podobnych technik.
Łączenie tych podejść daje pacjentom możliwość szerszego spojrzenia na ich dolegliwości oraz zdecydowanie więcej możliwości terapii. Zwraca uwagę na to, w jaki sposób organizm reaguje na otoczenie i płynące z niego bodźce. Pozwala nie zatrzymywać się wyłącznie na bólu oraz lepiej zrozumieć, co w ciele może podtrzymywać problem. Uczy regulowania napięć i tego, w jaki sposób na co dzień działa organizm – jego układ nerwowy, hormonalny, oddechowy, mięśniowo-powięziowy.
W praktyce fizjoterapia i osteopatia często korzystają z podobnych narzędzi: pracy manualnej, mobilizacji, technik opracowywania tkanek miękkich, pracy z ruchem, oddechem, układem nerwowym, w obszarze narządów wewnętrznych.
Celem terapii nigdy nie powinno być leczenie „jedną metodą” (czy jakąkolwiek metodą), bo to nie metoda jest najważniejsza. Celem powinno być dobranie lub stworzenie terapii dostosowanej do potrzeb konkretnego człowieka – jego ciała, historii, objawów i aktualnych możliwości.
Tylko dzięki łączeniu różnych podejść oraz stałemu poszerzaniu zakresu wiedzy medycznej, mamy możliwość tworzyć indywidualne ścieżki terapii, a tym samym pomagać konkretnym pacjentom w pozbywaniu się konkretnych dolegliwości.
Liczy się dobra relacja terapeutyczna
Fizjoterapia i osteopatia to nie konkurencyjne, tajemnicze metody, tylko dwie uzupełniające się dziedziny oparte na wiedzy medycznej, wieloletnim procesie kształcenia i rzetelnej ocenie klinicznej. Połączenie tych dziedzin sprawia, że możemy spojrzeć na Twój problem szerzej, dzięki czemu skupiamy się nie tylko na tym, „gdzie boli”, ale również na tym, „jakie są przyczyny tego bólu”.
Osteopatia i fizjoterapia są skuteczniejsze w oparciu o dobrą relację terapeutyczną. Terapii nie zaczynamy od natychmiastowej diagnozy. Zaczynamy ją od rozmowy. Chcemy dać Ci komfort i poczucie bezpieczeństwa, na jakie zasługujesz. Potrzebujesz ich Ty i potrzebuje ich Twój układ nerwowy.
Jeśli chcesz nas o coś zapytać przed pierwszym spotkaniem, napisz do nas lub zadzwoń. Nie bój się też zadawać pytań w trakcie terapii. Jesteśmy od tego, by Ci na nie – w wyczerpujący sposób – odpowiedzieć.
